ELKOM
OUKE
ARAH
|
Op 10 februari is Sarah geboren met één zusje en vier broertjes. Eén broertje gaat Abbaio Valentino heten, een andere Kenjo Bowie. Ook de andere twee broertjes weten al waar ze naar toe gaan. Haar zusje is helaas overleden. 15 februari zijn we met z'n zessen wezen kijken. Bij binnenkomst werd de hondenmand met 6 puppies voorzichtig naar beneden getild en op tafel gezet. Als je denkt dat Bica een goede moeder is, dan heb je gelijk, maar dochter Noway (en dus eigenlijk halfzus, maar tante genoemd) is de oplettende verzorgster. We hebben uiteraard alleen met de oogjes gekeken, hoewel alle handjes graag even die prachtige zwarte lijfjes hadden willen aaien. Maar nee, we hadden onszelf goed geïnstrueerd, en dus geen hond aangeraakt. Ook hebben we hiervan geen foto's gemaakt. (Wel video.)
29 februari weer, maar nu ook met een handdoek voor
de geur In de week hierna hebben we de hondespullen aangevuld. Aanwezig was al: slaapmand(je) welke vroeger van Ferry is geweest, de Cocker Spaniel van Jelle als kind, een bench (oef, toch wel groot hoor), speeltjes, een riem voor in de zak, een balwerphengel (of zoiets), een vetbed, eet- en drinkbakje. Ook hebben we deze week ieder iets voor de hond uitgezocht. Alleen Hidde heeft nog geen keus kunnen maken.
7 maart zijn we naar de "pap"hondjes wezen kijken.
Via de site van de Blauwe Lotus hadden we al een paar prachtige foto's gezien.
In het telefoongesprek met Ilse vroeg Jelle al bezorgd of we toch niet een
Dalmatiër zouden krijgen. Maar het viel gelukkig mee, want de pups werden goed
schoon gelikt door Bica en Noway. Wel bleek dat Sarah weliswaar de kleinste was, maar zeker niet de minste! Anders gezegd, ze
weet wat ze wil, of nog beter: Wat in d'r kop zit, zit zeker niet in d'r kont!
De eend (Jodocus gedoopt) was nog te groot om te vervoeren,
14 maart was een leuke dag: eerst is Mireille wezen
kijken bij de jachttraining. Het zag er leuk uit, met twee Labrador Retrievers
van ongeveer 10 weken. De hondjes deden net zo goed hun best als de baasjes.
Eerste Paasdag zou de eerste les voor Sarah kunnen zijn, mits er gechipt is....
Ondertussen speelden Jelle en de kinderen aan de andere kant van de weg, maar
ook in het bos. Hierna in de auto en op weg naar Hoorn.
21 maart, het begint van de lente. Ook weer een
nieuwe bezoekdag. Gisteren was het veld afgekeurd => geen voetbal. Sjips!
Ja, je hebt het goed gelezen: 2 april komt Sarah van de Blauwe Lotus bij ons wonen!!!!!! 's Ochtends gaat iedereen gewoon z'n gang (hoewel Jelle vrij heeft gepland), maar wanneer de kinderen uit school komen gaan we weer naar Hoorn. Ook Jouke en Nienke hebben (krijgen van ons) vrij. De bench gaat vanaf komend weekend in de weg staan, waar nu nog de kleine mand staat. Jouke zal de zachte slaapmand afmaken, en ook de riem en de speeltjes worden "in zicht" gelegd. We kunnen wel goed slapen, maar het kriebelt enorm. Zeg maar gewoon dat het jeukt. Mireille heeft van een opvoeder van KNGF-pups (de blinde geleide honden, nu niet de fysiotherapeuten) een lijst gekregen met alle dingen/situaties/plaatsen waarvoor de pups gesocialiseerd moeten worden. Samen met de lijst uit de boeken hebben we veel te doen de komende weken. De plannen zijn goed, de uitvoering zal ook wel kloppen.
28 maart zijn we weer gaan kijken, 's ochtends om 11.00
uur. Tonie en Ilse hadden (uiteraard) rekening gehouden met de zomertijd. Wij
ook, maar de puppies waren kwart over zes (zomertijd) al wakker, en dus het hele
huis.
Het slaapmandje is afgemaakt door Jouke en meegenomen om te laten zien. Verder
waren we de "hotdogs" voor de twee groters vergeten. Pech voor Noway en Bica. De
pups waren al echte hondjes, eigenlijk bijna klaar om op pad te gaan. Sarah had
een rood halsbandje om. Precies zo één als we bij ons hadden om te passen. Sarah
heeft nu dus haar eigen halsbandje om Iedereen (ook school- en dorpsgenootjes) is er bij ons aan toe dat Sarah thuiskomt. Tonie en Ilse zullen de drukte en gezelligheid missen. We weten dat ook de andere nieuwe bazen en baasjes graag de nieuwe pup thuis willen hebben. Vrijdag is het voor Abbaio en Sarah zo ver. De andere pups zullen ook gauw naar huis gaan. Tonie, Ilse, Bica en Noway krijgen een stille periode, maar met veel herinneringen. 2 april was de "uitgerekende" dag. Mireille moest werken, Jouke, Nienke en Hidde moesten naar school en Bente en Jelle hadden vrij. Nou ja, vrij? Eerst alles naar school brengen, stofzuigen, laatste dingetjes opruimen, tas voor Tonie en Ilse af maken, tafel dekken en meer van dat soort karweitjes. Rond kwart voor twaalf naar school. naar huis, eten en dan maar wachten op Mireille die na enen thuis kon komen. In de auto naar Hoorn. Hè hè! ZE WAS ER !!!!!!
Geknuffeld, koffie gedronken, ingepakt en
voorzichtig naar huis gereden. Sarah bij Mireille op schoot. Weinig problemen
onderweg, behalve onze eigen stress. Thuis in één keer in de bench, en van
daaruit de kamer verkennen.
Wel wennen hoor, zo'n pup. Snel met leren, maar ze laat geen bloemetje of grassprietje staan. Da's knap lastig middenin de nacht als het stormt....(en natuurlijk ook regent.) Want na 3 nachtjes beneden geslapen (nou ja, ook wakker gelegen) leek het zo goed te gaan dat we weer naar boven gingen om écht te slapen. Bovendien liep het luchtbed langzaam leeg door de tandjes/nageltjes van het dametje. De babyfoon stond beneden en gaf door wanneer er echt alarm was. Gemiddeld drie á vier keer in de nacht. Rond 4 uur even eruit ("het is toch jóuw hond?") om te laten plassen/poepen, en dan weer terug in de bench. Dat vond ze niet leuk, maar wij wilden weer verder slapen. Rond 6.30 uur ging er weer eentje uit om ook eten te geven en te spelen. Daarna begon de dag ook voor de rest. Veel laten lopen buiten, spelen, opletten, veel óóhs en ááhs van het dorp. Woensdag met "Tante Kelly" kennis gemaakt op neutraal terrein in de regen. Daarom zijn ook de foto's niet zo heel mooi gelukt. Kelly is onze oppashond, een Golden Retriever, en daar gaat Sarah heen wanneer Mireille en Jelle allebei moeten werken. donderdag naar de Harpoen om Sarah aan de verschillende groepen te laten zien. Wat een hond, en wat een succes. Ook het paasgebeuren op zaterdag (eierzoeken, verven, gooien en lopen) vond ze interessant. Ook de Paasdagen zijn goed verlopen. Geen chocola of iets anders gepikt; wel kruimeltjes brood en koek van de grond gesnuffeld. De eerste jachttraining ging jammer genoeg mis: Mireille, Jelle en Sarah stonden op de plek van de keer dat we gingen kijken. De trainingsplek was echter verplaatst. Toen we belden (omdat er verder niemand was) bleek de telefoon in de auto te liggen. De trainster heeft ons later terug gebeld. Komende zondag op de nieuwe plek! Alleen kan Jelle dan niet me om te kijken.... Zitten bij de stoeprand, niet meer elke bloem/blaadje proberen te pakken, en zelfs schoenen/sloffen worden steeds vaker voorbij gelopen. Het slapen lijkt na de Paasdagen met twee keer de familie zoveel indruk gemaakt te hebben, dat ze maandag op dinsdag om 1.00 uur eruit ging, maar daarna pas om 7.00 uur! De volgende nacht was het zelfs pas 6.00 uur voor een loopje. Poepen is eigenlijk altijd buiten, maar het plasje is toch nog een keertje per dag binnen. De contacten met de honden gaat goed: ze is braaf onderdanig. Kelly was al bekend, en op neutraal terrein gaat het zeer goed. Ook Bieber, een prachtige zwarte Labrador reu, is al vriendjes met Sarah. Alleen katten blijft moeilijk. De ene kat (Snorrebaard) wil niets van Sarah hebben, en dreigt af en toe met een poot, terwijl de andere kat (Karel) Sarah blijft uitdagen. De tijd zal het leren, maar het ontzag voor katten zal denk ik alleen nog maar toenemen. 24 april: Doorslapen lukt, want elf uur en vervolgens pas een uur of zeven in de ochtend is een redelijke tijd om te slapen. Jodocus heeft ondertussen reeds twee vleugels en één poot verloren. We zoeken nog steeds naar een vleugel.... Het hele eind naar school doen we in de fietskar: eerst even lopen, dan in de kar, en op het schoolplein er weer uit. Je voelt je dan net de rattenvanger van Hamelen. Terug zit er steevast één van de kinderen bij Sarah in de kar, hoewel die het steeds krapper krijgt. 7500 gram, en ze blijft maar groeien. Wanneer Jelle 's avonds thuis komt is ze alweer gegroeid sinds die ochtend. Het oppasprobleem is geen probleem meer, omdat Kelly Sarah goed opvangt, samen met de baasjes. Uiteraard komt Sarah zeer vermoeid thuis, maar slapen doet geen pijn. Wel is Sarah nog steeds bangig in het donker. Vooral lastig bij het laatste rondje. Gedoseerd voortslepen werkt goed. Halverwege de volgende straat loopt ze weer gewoon mee. Totdat Snorrebaard en/of Karel meelopen: dan wordt er gepiept en gewacht op de kat(ten). Gezellig, maar wel erg langdurend. Wat ook werkt is het licht in de gang uit laten zodat de overgang van een lichte gang naar het donkere buiten kleiner is. Morgen is er de jachttraining voor de tweede echte keer. Mireille heeft geoefend met dummy, ja/nee, komen, zitten en los volgen. De dummy gaat drie keer goed op een harde ondergrond. Op gras dus gewoon helemaal niet. Blijkbaar ziet Sarah dingen die ze interessanter vindt.... De groep heeft nog een andere Flatcoated, die er vorige week echter niet bij was. Verder nog een Labrador en een vierde hond. De trainer doet het in elk geval heel leuk: Sarah vindt haar zeer leuk en interessant. Ook komen er morgen veel mensen op verjaarsvisite. We zijn zeer benieuwd hoe Sarah op veel mensen in haar eigen huis reageert. Waarschijnlijk hetzelfde als op alle andere "enge" prikkels. Dus: niet.
21 december 2004:Tsja, hoe gaat dat met een site, nou, die versloft dus. Niet dat er niets valt te vertellen: de verjaardag ging inderdaad prima, net zoals de maand mei met het bezoek aan Abbaio op de twintigste. Wat een flat-feest!
De jachttraining is in het Purmerbos. Dit leek Mireille en Bente een goede plek voor Bente haar verjaardag. Ook Sarah was natuurlijk mee, evenals de belangrijkste mensen. De routebeschrijving was geschreven, de weg naar de plek met balonnen versierd, en daar was taart en koffie. En natuurlijk een stralende Bente! Foto's van Sarah worden nog opgezocht. Op 11 juli kwamen Tonie en Ilse, samen met Bica en Noway even op bezoek. Het was heel
In de periode voor de zomervakantie deed Mireille de speelzaal voor onze zwangere vriendin. Sarah kon dan niet mee, en ging in die periode naar onze hondenvriendin Kelly, met baasjes Nathaly en Ernst. Kelly is een Golden, en "al" twee en een half jaar oud. Een schat van een beest, maar geen partij voor pup Sarah. Afzien dus.... Hoewel Kelly het meestal geweldig vond. Hier een aantal foto's die Nathaly heeft gemaakt voor ons, omdat ze het zo leuk vond om op te passen! Dank je, voor de prachtige foto's, Nathaly!
Uiteraard was de zomervakantie en ervaring op zich. De Rijd ging natuurlijk goed met vrijwel elke dag zwemmen van zowel Saartje als de kinderen (en dus ook Jelle). Ook de buurhond (een chocolade Lab van ongeveer één jaar) deed driftig mee met spelen en waterspelletjes. Het nadeel was alleen dat Sarah bij ons het water inging, om de steiger heen zwom en dan bij Aura weer op de steiger klom! Konden ze toch spelen. Een Flat waardig, ook een jonge Flat.... Voor het tweede deel hadden we gekozen voor kamperen in Zeewolde. Een bekende camping met voldoende honden-plaatsen. Succes verzekerd, dachten we. Helaas was alles vol. Gelukkig was er een "nood"-kampeerterrein even verderop. We vonden ons vervolgens terug op een privé-kampeerterrein met eigen douche en toilet! Ach, je kunt het slechter treffen. Bovendien was het strand op 10 minuten loop afstand (voor Bente) en kon de hond daar heerlijk met ons spelen/zwemmen. De honden-frisbee was gewoon het leukste, naast de tennisballen. Ja, we begonnen met ééntje, maar we eindigden met heel wat meer. Eén dagje MacDonalds als uitje met de veerpont, ook de Nickelodeon bus gezien op de laatste dag. We hebben dus ook een échte regendag gehad. Want deze dag was NAT! Gelukkig was het echt de laatste dag van onze vakantie en hebben we weer ouderwets mazzel gehad met het weer. Geluk dwing je af... Na de zomervakantie was Sarah eigenlijk geen pup meer, maar een jonge hond. Wel een druistige jonge hond. Ze begon met weglopen, om kattenstront te eten, en natuurlijk een avontuurtje te beleven. Ook was de jachttraining afgelopen. Mireille begon daarom op zondag-ochtend met de G&G in Waterland. De enige uitslaapdag.... Na een aantal weken is Mireille gestopt doordat het niet klikte met de instructeur. Bovendien begint Sarah zich na een uur stilzitten te vervelen. Gek hé? Nienke doet ook mee, maar dan bij de hond-kind klasse. Het was de bedoeling dat hond en kind verkleed waren en dat de hond goed op de baas lette. Nienke (als Sinterklaas, en Sarah met de roe) werd tweede, hoewel eigenlijk iedereen vond dat onze Nienke het beter deed. Een grote beker, een floss en voer was haar deel. Hier zijn de linken naar de fotopagina's:
|